Jądro ciemności
Pobierz do telefonu |
Drukuj całe opracowanie
STRESZCZENIE
Strony z opracowaniem: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
|
|
IWidzimy przymorski obszar Tamizy (rzeka w Wielkiej Brytanii), po którym kursuje „Nellie”, krypa (płaskodenny niewielki statek). Załoga odpoczywa podczas postoju, a są wśród niej: kapitan- dyrektor różnych towarzystw; prawnik- posiadacz jedynej poduszki na statku; księgowy- wiecznie z dominem; Marlow- leniwie przygląda się światu. Zapadał zmierzch. Wodą rządziły prądy przypływów, które podnosiły wszystkie statki. W oddali latarnia Chapmana oświetlała drogę do portu. Widać było cienie miasta, Londynu.Marlow określał je mianem „jednego z najciemniejszych zakątków na ziemi” i tym zdaniem rozpoczął swoją opowieść.Był to człowiek o zapadniętych policzkach, żółtej cerze, prostych plecach, wyglądzie ascety, z długimi ramionami zwisającymi wzdłuż ciała. Marlow był marynarzem, ale w przeciwieństwie do innych prowadził życie podróżnicze, a nie osiadłe. Kontynuuje opowieść i prosi, aby słuchacze wyobrazili sobie czasy rzymskie, kiedy to 1900 lat wcześniej na ziemie angielskie przybyli Rzymianie. Przywieźli ze sobą blask nowożytnej cywilizacji, który do tej pory lśni. Kunszt budowania statków opanowali do perfekcji i pływali po morzach pięknymi żaglowcami. Dowódca statku tryremy o trzech rzędach wioseł płynął w górę rzeki wioząc towary i rozglądając się wokoło. Miał do picia jedynie wodę w Tamizie, więc jego ludzie musieli chorować od tego. Byli odważni stawiając kroki w „ciemności” – tak określa zacofaną cywilizacyjnie wobec Rzymu Anglię. Dowódca rzymski miał dużo odwagi albo nadzieję, że spotka go wysoka nagroda za pracę tutaj. Musiał czuć obrzydzenie do tego świata, żal czy nienawiść. Rzymianie zagarniali co chcieli, gdyż byli silniejsi. Nie potrzebowali większej administracji, ponieważ brali siłą. Była to kradzież z włamaniem, masowe morderstwo na wielką skalę (dzisiaj: ludobójstwo). Marlow rozpoczyna opowieść o swojej wyprawie do Afryki. Od dzieciństwa marzył o odkrywaniu nowych lądów. Brał do rąk mapy i szukał miejsc, gdzie chciałby pojechać, kiedy dorośnie. Był wśród nich biegun północny, na którym nie był i już chyba nie wyruszy w tamtą stronę.Zatrzymywał swój wzrok na wielkiej rzece w Afryce. Tam chciał pojechać. Przypomniał sobie o towarzystwie handlowym działającym tam, była to spółka z Europy. Oni po prostu musieli mieć tam jakiś statek. Zanudzał wszystkich znajomych i rodzinę pragnieniem wyjazdu tam. W końcu dotarł do ciotki, która znała żonę jednego z członków administracji spółki. Pomogła mu. |
|